|
Pora dni nazot zrobiłech se krótko rajza na Ślónsk z myślom, coby przynść sie po tych swojskich placach, ajnfartach, familokach - miejscach, kere zowdy prziwodzić mi na myśl bydom wspomniynie moich bajtlowskich czasów...
|
|
Wciepniynte tukej fotki żech knipsnoł w starych dzielnicach MYSŁOWIC -szczególnie na Rymerze i na Piosku.
|
|
|||
|
|
|
Kiejby fto piyrszy roz na tyn nasz Ślónsk przijechoł i wejrzoł na te szare ulice, pedziołby, że to ziymia fest surowo i ponuro. Ale to ino pozory...
Familoki som jak ślónsko duszyczka – z zewnontrz powściógliwe, a nawet surowe. Ale od środka żyjom całom pełniom swoigo bogactwa! |
|
|||
|
|
|
Trza jednak przemóc opory i wlyźć do jakigo ajnfartu. Ja, jo wiym, że tukej można doznać szoku. Kiejby jednak zicnonć se na chwilka i poobserwować życie miyszkańców, cołko ta launa drap nos wciongnie w tyn zakryty, ale jakże ciepły świat ślónskigo życio... |
|
|
||
|
|
|
Od strony placów familoki niy som mniyj czorne i zniszczone, ale już same ich ściany pulsujom od rozmaityj ekspresji! Wiela sie sam dzieje! Te gzymsiki, balkoniki, wykusze, dobudówki.... |
|
|||
|
|
|
Niystety bywo, ze bajzel i lumpiarstwo poradzi zrazić potyncjalnego gościa do ślónskich placów. Jednak dlo dzieci zowdy to bydzie kraina niyprzebranych możliwości. Nawet z hasioka można przeca zbajstlować „baza kosmiczno” (tak przinojmnij mi pedzieli ci młodzi konstruktorzy) :-) |
|
|||
|
|
|
Fto z nos se niy spomni jak to fajnie można sie było sztreknónć na klopsztandze a roztomaite yntki wywijać! |
|
|||
|
|
|
A i gulik do zabawy sie nadoł... Wiela to uciechy kiej sie uwierzy, że to je richtig żeglowno rzeka!
Zaś gołymbie do dzisiej som radościom dlo niyjednego starzika, kery nigdy staryj rzymły do hasioka niy wyciepnie! |
|
|
||
|
|
|
Ja, starziki to niyodłonczno czynść familokowego życio! To łoni nojbardzij dbajom o te ślónskie zegródki – malyńkie „oazy” zielyni i spokoju...
Dzisiej klecone som z byle czego i byle jak, ale kiejś to były richtig świontynie dumanio... |
|
|||
|
|
|
Przi tym moralnym i materialnym spustoszyniu, jakie prziniosło bezrobocie i pijaństwo, oko fest raduje nawet taki malyńki konsek zadbanego „familokowego sadu”... |
|
|||
|
|
|
Z otwartyj kuchnie dochodzom dźwiynki miłyj sercu „orkiestry” gorków i smakowito woń karminadlów. Kole okna suszy sie pranie – to wszystko som atrybuty ciepłego, familijnego życio...
Nawet czyściutkie gardiny w zadbanyj siyni obskórnego familoka i swiyże kwiotki we wazie świadczom o tym, że tukejszym ludziom fest rozchodzi sie o zachowanie tyj rodzinnyj launy równiyż poza swoim miyszkaniym.... |
|
|||
|
|
|
Miejscami trefiłech na zaskakujonce rozwionzania architektoniczne. Srogie, jak w gotyckim kościele, okna klatki schodowyj i strzeliste, osobno stojonce kominy, jakby chciały oderwać sie od tyj szaryj prziziymności i siyngnonć różowych obłoczków... |
|
|||
|
|
|
Chlywiki... Fto z nos, wychowanych we familokach, niy zno tych malyńkich komóreczek, kaj trzimało sie wóngiel i rozmaite klamory... kaj starziki chowali gadzina – kury, kozy i króliki... |
|
|||
|
|
|
Trza ze stropiyniym prziznać, że te chlywiki, downy przibytek przidomowyj gospodarnosci, dzisiej czynsto zamiynione som na łoszkliwe hasioki... |
|
|||
|
|
|
Ja, na niyjedyn familok tyż już prziszoł czas umiyranio. A umiyrajom te chałpy dumnie, na stojonco, jak te zeschłe drzewa... |
|
|||
|
|
|
Na czornym murze, smutnym obliczu, w kerym brutalnie wydłubane zostały szkliste oczy, pojawiły sie już złowieszcze klepsydry... |
|
|||
|
|
|
Kopalnia już fedruje na pół gwizdka, a sztymple terozki czynścij służom do podpiyrania murów, aniżeli górniczych chodników... |
|
|||
|
|
|
Elwry i ryntiery, starki i starziki – wszyscy zgodnie siadajom na zamurowanych dźwiyrzach chałpy, abo na kopalnianych murkach. Z nostalgiom wspominajom downe czasy...
Za to pies z kulawom nogom zowdy jest szczynśliwy ze swego losu, byle ino jaki konsek wusztu udało mu sie na hasioku wysznupać... |
|
|||
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
Kiejniykiej i samym murom biere sie na spominki. Ufnie odsłaniajom wtynczos swoje, skrywane dotond, historie... |
|
|||
|
|
|
Jednak Ślónzoki to lud niyzłomny. Dokond sie ino do, próbujom ożywiać ta wyjałowiono i – zdało by sie – wypolono już ziymia...
...A choćby sie nawet blank już wypoliła, mie tam durch ku niyj cióngnońć bydzie!
- Beszad
|
|
|||
